* FAELAN *

Naam: Me And My Best Friends Boef
 (Altdeutscher Hütehund)

Moeder: Betsie's Benthe
Vader: Luke Skywalker
Geboren: 31 July 2008

Geslacht:  Reu (gecastreerd)

Kleur: Zwart (Süddeutscher Schwarzer)

Schofthoogte: 69 cm

Gewicht: 40 kg

Met 7 weken kwam Faelan bij ons wonen en kennis maken met zijn nieuwe roedel genoten. Met mij ging het bijzonder vlot, maar met Flynn was het een heel ander verhaal. Flynn moest helemaal niets van hem weten, sneu, uit een groot nest komend wilde hij alleen maar spelen en naast haar slapen. 1,5 meter was de grens, naderbij mocht hij niet komen. Tot het kleine bolletje zwart aangevallen werd door één van de grootste rivalen van Flynn, toen greep zij in, immers Hij was van Haar!
Sindsdien is hun band intensief, ze zijn dol op elkaar.

Een Altdeutscher Hütehund is de oorspronkelijke hond die de schaapherders in Duitsland al zo’n 500 jaar gebruiken. Het gaat eigenlijk om een type hond, niet om een ras. Enkel op werkeigenschappen en karakter worden zij gefokt. Uiterlijkheden doen er niet toe (buiten de goede verhoudingen in de bouw, voor werk een must). Faelan valt onder het type Süddeutscher Schwarzer.
Deze honden hebben genetische aanleg voor de ‘Hütentripp’, ofwel het continu pendelen van de grenzen langs de schapen. Ze zijn erop gefokt om met gemak 60km per dag te kunnen draven. Daarnaast zit de ‘Griff’ in de genen, het bijten van de schapen – wél zonder schade aan te richten, enkel ter correctie. Er zijn 3 soorte griff, nek, ribben en hielen. Faelan vertoont de ‘nackengriff’.

Omdat ik samen met Flynn mijn passie voor het werken met een kudde schapen had ontdekt, zocht ik een 2de hond, voor dit werk. En ik was al verliefd geworden op Altdeutscher ‘Kantha’ die ook aan de kudde werkte. De rust en de kracht waarmee zij werken, het gemak waarmee ze schapen in het gareel houden zonder ze te verstoren in het grazen, de brute kracht die ze bezitten, de ongelooflijke trouw en loyaliteit naar zowel kudde als herder, maakten mij verliefd op deze werkers.
Op zoek naar zo’n Duitser kwam ik op het nest van Faelan. Opa was een super werkhond aan de kudde, ik wilde er één. Liefst precies lijkend op Kantha, heel groot, zwart, stoer, zachtaardig, staande oren..
Hij heeft al mijn verwachtingen overtroffe bn.. Oké, op zijn oren na dan..

 Werken? Zijn lust en zijn leven, van nature laat hij heel mooi werk zien, zuiver, grensvast, flegmatisch, rustig en nadenkend gaat hij te werk. Werkelijk een superhond, en dat was hij al zo jong! Een aantal jaren hebben we volop kunnen hoeden, en enorm van ons werk genoten.
Toen er wat minder werk bij de schapen was, hebben we het Mantrailen opgepakt, een specidieke tak binnen het speuren. De hond wordt opgeleid om vermiste personen terug te vinden door het geurspoor te volgen. Enorm interessant, en we hebben hierin ook zeker veel lol gehad, maar doordat het zo tijdsintensief is, mantrailen we nog maar weinig. 
Inmiddels is mijn Oenie alweer 7, maar nog altijd in voor werken, schapen zijn nog steeds zijn passie, liefst zou hij weer alle dagen hoeden.